Laten we een momentje stilte in acht nemen. En bidden.
Voor de goddeloze mensen. De gewone mensen.
Zoals jij en ik. Met aandachtsproblemen.
Laten we in een hoekje gaan huilen.
Tot de ander komt troosten en doen.
En als we gewoon doen alsof het niet telt.
Alsof het niet gebeurt.
Als het geheim is.
Tussen ons.
Jij en ik.
Dan kunnen we best wel hard van stapel lopen.
En dan geef jij mij gewoon aandacht en is het goed.
Laten we dat dan doen.
Vanaf morgen.
Ik neem alles terug wat ik heb gezegd.
Als het dan toch moet, liever zoiets als:
‘Ik vind je een gestoord wijf en ik wil niets meer met je te maken hebben.’
Ja, dat zou ik wel kunnen waarderen.
En mijn portfolio is ook af.
Hoewel dat de minste prioriteit had.
Nou ja. Ach.
