Mijn buren zijn de boten
soms zijn ze thuis
maar vaker niet
de achterdeur staat open
net vond ik mezelf terug
mijn hoofd tegen de muur
bespied door plastic ogen
dringt de schaamte aan mij op
de afwas staat er nog
en vannacht was ik weer dronken
het spijt me hoe ik deed
de melk valt op de grond
alsof ik altijd
de perfecte vrouw
moet zijn
voor jou
(Het eerste verse gedicht afkomstig uit mijn nieuwe dichtbundel, die draagt de spetterende titel; Nieuwe Man, Oude Man.)
